Dodaj do schowka Usuń z schowka

Dziecko z problemem

Witam! Zaczęłam moją pierwszą pracę w klasie I. Mam wśród uczniów chłopca - 7 lat,którego zachowanie bardzo mnie niepokoi. Dziecko podczas lekcji (45 min) siedzi może 5 minut w ławce. Resztę czasu spędza na chodzeniu po klasie, pisaniu na tablicy, wyglądaniu przez okno. Często przeszkadza mi w prowadzeniu lekcji tj. mówi bez udzielenia głosu, krzyczy, chodzi po klasie, zrzuca dzieciom rzeczy z ławek, kopie plecaki, bierze rzeczy bez pozwolenia, bije dzieci, popycha, biega po korytarzu i wpada na innych, potrąca, nie słucha poleceń nauczyciela, robi co chce, czasem przeprosi za złe zachowanie, ale po chwili znowu robi coś złego, nie przestrzega zasad, jakie ustaliliśmy razem z dziećmi na początku września. Nie pracuje na lekcji. Dzisiaj większość czasu spędził na rysowaniu jakiś potworów! Sprawę zgłosiłam dyrekcji. Na lekcję przyszła p. dyrektor, pedagog by poobserwować chłopca. Rodzice nie dostarczyli mi żadnych orzeczeń z Poradni PP. Zgłosiłam ucznia i założona została karta pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Został zapisany na zajęcia z integracji sensorycznej 45 min tygodniowo. Mama obiecała, że zdiagnozuje dziecko w Poradni PP. Tata jest człowiekiem bardzo pretensjonalnym i nie widzi problemu po swojej stronie. Rodzice mają jeszcze 3 dzieci z deficytami. W środowisku są znani jako osoby konfliktowe (szczególnie tata chłopca, po pierwszym dniu w szkole był już u p. dyrektor ze skargą na mnie!). Proszę o podpowiedź co mogę jeszcze zrobić by pomóc dziecku, sobie i reszcie klasy, ponieważ chłopca zachowanie często zagraża bezpieczeństwu innych uczniów (dzisiaj uderzył pięścią w brzuch dziewczynkę!!! Oczywiście bicie się z chłopcami jest na porządku dziennym).

Krystyna Madej
Krystyna Madej
Ekspert z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej

Poznań, 18 września 2014 roku
INTERPRETACJA PRAWNA

Opisane przez Panią zachowania ucznia mogą mieć bardzo wiele przyczyn, począwszy od ukrytych, nierozpoznanych jeszcze deficytów rozwojowych, niewłaściwego postępowania wychowawczego, czy też wcześniejszych doświadczeń edukacyjnych dziecka. Aby podjąć próbę zmian tych trudnych, niepokojących Panią zachowań, proponuję postępowanie, na które składa się:

  1. Baczna obserwacja wszystkich zachowań ucznia podczas lekcji, tak wobec rówieśników, wobec Pani, jak i w sytuacji zadaniowej oraz podczas przerw.
  2. Notowanie przez Panią wszystkich spostrzeżeń, nie tylko związanych z trudnym do zaakceptowania zachowaniem chłopca. Także zachowań prawidłowych, poprawnych.
  3. Spotkanie z rodzicami ucznia, którego celem winno być wspólne znalezienie rozwiązania tej trudnej sytuacji. Aby rodzice chcieli współpracować z Panią muszą poczuć, że nie obwinia ich Pani za problemy, jakie ich dziecko sprawia na lekcjach, tylko naprawdę chce Pani ich dziecku pomóc.  Muszą dostać jasny komunikat, w jakim celu zaprasza ich Pani do szkoły (skarżenie na zachowanie dziecka nie jest takim celem) i dlaczego tak interesuje się Pani ich dzieckiem (argument, że ich syn przeszkadza Pani oraz innym dzieciom w pracy – nie powinien być użyty). Proszę skupić się na dziecku, jego trudnościach i konsekwencjach tych trudności. Celem jest zdobycie jak najwięcej informacji od rodziców o uczniu, jak zachowuje się w domu, jak wyglądało to w przedszkolu, ustalenie drogi postępowania z chłopcem w szkole i domu oraz  zmobilizowanie rodziców do wizyty w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.
  4. Pani praca wychowawcza z tym uczniem winna być oparta na zdobyciu jego zaufania oraz praca na lekcji. Proszę posadzić dziecko w pierwszej ławce, przy swoim stoliku – tak, by miała Pani z nim stały kontakt. Proszę stosować krótkie, jasne komunikaty, typu „Piotruś usiądź… Piotruś otwórz zeszyt, …. Piotruś wróć na swoje miejsce …”.  Proszę nagradzać pochwałą każde wykonanie Pani polecenia, każdy przejaw pożądanej aktywności dziecka, każde poprawne zachowanie. Zwracanie uwagi tylko na zachowania negatywne – wzmacnia i utrwala te zachowania.

 

We wszystkich działaniach może Pani pomóc pedagog szkolny.

Poza tym, mam poczucie, iż temu chłopcu bardziej potrzebna jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna w formie zajęć socjoterapeutycznych lub terapii poznawczo-behawioralnej niż zajęcia integracji sensorycznej.

z poważaniem
Krystyna Madej
NIE ZNALAZŁEŚ ODPOWIEDZI NA SWOJE PYTANIE?
Zadaj pytanie
Zapytaj eksperta. Uzyskaj opinię
prawną lub dokumentację. Bezpłatnie.
KOMENTARZE
Brak komentarzy. Bądź pierwszy - skomentuj.
KONSULTACJA Z EKSPERTEM

OCEŃ PORADĘ

TWOJA
OCENA
5
.00

Wyszukaj