Podatek u źródła, a więc WHT (Withholding Tax), to forma opodatkowania płatności transgranicznych. Dotyczy ona głównie usług niematerialnych i finansowych. Polega na tym, że firma wypłacająca wynagrodzenie zagranicznemu kontrahentowi zobligowana jest do potrącenia podatku i przekazania go do polskiego urzędu skarbowego. Obowiązek ten nie wynika z miejsca siedziby płatnika czy odbiorcy, lecz z miejsca powstania przychodu. Kogo więc dokładniej dotyczy ta danina i co konkretniej obejmuje? Tego dowiecie się z dzisiejszego artykułu, który powstał przy współpracy z Weroniką Ozdobińską – specjalistką ds. podatków w platformie ze szkoleniami podatkowymi.
Co to jest podatek u źródła, czyli WHT?
Podatek u źródła, czyli WHT to specjalny mechanizm mający zastosowanie w przypadku płatności dokonywanych przez podmioty krajowe na rzecz kontrahentów zagranicznych. Dotyczy to sytuacji, kiedy wynagrodzenie wypłacane jest z tytułu określonych kategorii przychodów. Dobrym przykładem może być zakup usług reklamowych od zagranicznego dostawcy. Polska firma, opłacając taką usługę, w teorii powinna potrącić odpowiednią kwotę podatku i przekazać ją do urzędu skarbowego. W praktyce, w przypadku tej konkretnej usługi, da się dość łatwo zastosować wyłączenie na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Dla wielu przedsiębiorców przepis ten ma ogromne znaczenie w kontekście finansowym.
Co obejmuje podatek u źródła?
Zakres podatku u źródła został określony w ustawach o podatku dochodowym od osób prawnych oraz fizycznych. WHT nie obejmuje wszystkich płatności zagranicznych, lecz wyłącznie te, które mieszczą się w katalogu ustawowym. Podatek dotyczy chociażby wynagrodzeń za udostępnienie praw autorskich, licencji, znaków towarowych, odsetek bądź tajemnic produkcyjnych. Znajduje ponadto zastosowanie przy płatnościach za niektóre usługi świadczone przez zagraniczne podmioty na terenie Polski. Mogą to być szeroko pojęte usługi doradcze, reklamowe, prawnicze czy rekrutacyjne. Obejmuje także należności związane z działalnością artystyczną i sportową.
Kogo dotyczy podatek u źródła?
Podatek u źródła dotyczy polskich firm i instytucji, które wypłacają środki zagranicznym kontrahentom za wybrane usługi lub prawa. Bardzo istotne jest to, że odbiorcą płatności jest podmiot zagraniczny, który nie posiada siedziby w Polsce. Obowiązek poboru WHT spoczywa wówczas na polskiej firmie jako płatniku. Zagraniczna firma jest z kolei podatnikiem, czyli to jej przychód zostaje zmniejszony o określoną kwotę podatku. Dla sporej części polskich przedsiębiorców obowiązek pobrania WHT wiąże się z obowiązkiem weryfikacji rezydencji podatkowej kontrahenta.
Jakie stawki obowiązują w podatku u źródła?
W polskich przepisach przewidziano dwie różne stawki podatku u źródła, a mianowicie 10% i 20%. Stawka 10% dotyczy w większości przypadków przychodów zagranicznych przedsiębiorstw morskich i lotniczych za przewozy pasażerskie czy towarowe w granicach Polski. Przypadki te są jednak dość rzadkie. O wiele częściej w praktyce spotyka się stawkę 20%, która obejmuje rozmaite należności za odsetki, prawa autorskie, usługi niematerialne, a także różnego rodzaju licencje. Warto jednak mieć na względzie, że wspomniane stawki nie mają zastosowania w każdej sytuacji. Polska zawarła bowiem wiele umów międzynarodowych, które ograniczają wysokość WHT bądź całkowicie z niego zwalniają. Wówczas możliwe jest zastosowanie o wiele niższej stawki lub brak obowiązku poboru podatku, pod warunkiem że zagraniczny kontrahent przedstawi ważny certyfikat rezydencji podatkowej.
W jakich sytuacjach stosuje się podatek u źródła?
WHT stosuje się przede wszystkim przy płatnościach przekraczających granice państwowe, kiedy to środki wypłacane są przez polski podmiot na rzecz firmy zagranicznej z tytułu określonych świadczeń. Typowe przypadki to zapłaty za odsetki od pożyczek, należności licencyjne, korzystanie z know-how, nabycie usług prawnych lub reklamowych czy organizacja wydarzeń artystycznych z udziałem artystów z innych państw. Warto pamiętać o tym, że zastosowanie WHT wymaga każdorazowej, wnikliwej analizy transakcji pod kątem krajowych przepisów i umów międzynarodowych. W wielu przypadkach da się bowiem zaoszczędzić i znacząco zmniejszyć bądź nawet zlikwidować ten podatek.
